Zindelijk! Of toch niet?

Zindelijk! Of toch niet?

Wat kun je er als ouder naar uit kijken. Het moment waarop je kind (eindelijk) zindelijk is. Geen luiers meer om te verschonen, geen aanbiedingen meer afwachten voor die heerlijke luiers. Yes, zindelijk. Geen ‘gedoe’ meer! Of toch wel … 

Note : Deze blog heeft een tijdje in mijn concepten gestaan. Niet wetende of ik hem moest plaatsen. Ik hoop met mijn verhaal misschien op (h)erkenning.
Wellicht tips of trucjes. Anyway.. be kind to me 🙂

Waar begin je?

Het moment dat Ryan zindelijk zou gaan worden en dat hij het ook daadwerkelijk was, ik kan het mij nog zo goed herinneren.
De vraag of hij er aan toe was, heb ik nooit voor mijzelf beantwoordt, maar hij moest. Geloof het of niet, het ging allemaal best makkelijk.
Zelf hoefde ik er weinig aan te doen, omdat hij merendeel bij de gastouder was, dan thuis.
Gek genoeg was hij nog best snel zindelijk, niet alleen overdag, maar ook ‘s nachts.
Ik was allang blij, ik was hoogzwanger en vond het een heel prettig idee dat de oudste uit de luiers zou zijn, wanneer baby nummer 2 zich aankondigde.

Ryan was zindelijk. Mama blij, kind blij. Niets zou dit fijne moment om ver helpen…

Een zusje

We waren net verhuisd, papa was doordeweeks van huis en er zat een zusje aan te komen.
Goed bedoeld gaven mensen mij het advies om hem goed in de gaten te houden nadat zijn zusje er zou zijn. Het kon maar zo zijn, dat hij dan een terugval zou krijgen.

Niets bleek minder waar. Ryan gedroeg zich voorbeeldig met de komst van zijn zusje en ik waaide alle goedbedoelde adviezen het raam uit.
Mijn kind kon dit gewoon!
Heel soms redde hij net niet de wc, maar dat was niet erg. Zolang hij maar een droge broek had, dat was het belangrijkste.

Toch ging het fout

En toch ging het verkeerd. Het waar, hoe en waarom, daar ben ik nog steeds niet achter.
Maar het moment kwam waarop het ‘net-niet-redden’ omsloeg in ‘laat maar vallen’.
Het moment waarop de droge broeken in de tas mee moesten.
Er kwam een moment waarop ik elke avond weer met mijn neus langs zijn broek en onderbroek ging om te ruiken of er wat gebeurd was.
En elk moment weer werd ik teleurgesteld. Ik kon niets anders meer ruiken dan een zure urinelucht.

Huisarts

Dat moment waarop je als moeder hopeloos wordt, dat kennen we misschien allemaal wel.
Ik heb het nu, meerdere malen, ervaren. Ik wist niet meer wat ik nog moest doen om hem niet in zijn broek te laten plassen.
Dus gingen we, in oktober afgelopen jaar, naar de huisarts. Potje urine mee, want misschien is het ‘gewoon’ een blaasontsteking.
Nee, dit was geen blaasontsteking. Wat het wel is? Geen idee, maar we moesten ‘gewoon’ weer even opnieuw beginnen.
Het ‘opnieuw’ aanleren van naar de wc gaan. Belonen wanneer hij geplast heeft. Negeren wanneer er een ongelukje plaats vindt, maar vooral niet boos worden.

Deze methode werkte welgeteld  1 maand.
Daarna ging het weer mis.

Negeren

3 maanden hebben Rik en ik hard ons best gedaan om onze zoon de dag met een droge broek door te laten komen.
Ik kan je vertellen dat het niet boos worden heel lastig is, wanneer het zo vaak fout gaat.
En dat belonen? Dat werd belonen wanneer hij een dag een droge broek had.
Na 1 week stonden er 2 stickertjes op het papier. Van de 7 dagen in de week, waren er 2 droog verlopen.

Mijn moederhart huilde. Wat moest ik nou doen? Hoe kan het toch dat hij niet droog de dag door komt?
Is het psychisch? Misschien wel. Is het een negeren van zijn symptomen? Dat kan.
Weet hij überhaupt wel wat zijn eigen symptomen zijn? Misschien niet.
We weten het gewoon niet.

Terug 

Toch maar weer testen op een blaasontsteking. Ook deze keer was dit niet de boosdoener.
Opnieuw naar de huisarts dan maar. Mijn hopeloze verhaal meegenomen en Rik heeft het zo goed als het kan verwoordt.

Met een beginnend resultaat : een doorverwijzing naar de afdeling kindergeneeskunde c.q. de plaspoli.
Tranen in mijn ogen van blijdschap : Eindelijk. Ze gaan kijken wat er met mijn kind aan de hand is.
We gaan uitvogelen waardoor dit allemaal komt.

Terugblikken

Nu we al zover zijn, zijn er momenten geweest waarin ik heb teruggeblikt in de afgelopen jaren.
Waar is het fout gegaan, wat hebben we fout gedaan?
Ik heb geen sluitend antwoord op mijn eigen vragen, maar ik denk wel dat we met Ryan te snel zijn begonnen met zindelijk maken.
Hij gaf zelf nog niets aan, hij wist amper wat plas en poep was en ineens was daar die pot waar hij dan maar even zijn behoeften in moest doen.
Of dit het daadwerkelijk is, weet ik niet, maar ik hoop daar meer duidelijkheid over te krijgen wanneer we met hem naar de plaspoli gaan.

Hoe ik het bij Chiara ga doen? Sowieso wachten tot zij er klaar voor is en het aangeeft.
Natuurlijk waag ik wel eens een poging, maar meer dan dat is het nog niet geweest.
Ik heb mijn lesje geleerd.

Hoe nu verder?

De afspraak met de plaspoli is gemaakt, maar de officiele bevestiging heb ik nog niet gekregen.
Naar alle waarschijnlijkheid word het pas eind maart. Er is namelijk een wachtlijst.

| Zijn we in ieder geval niet de enige, aldus Rik.

Nee dat klopt, maar toch jammer dat het zo lang moet duren. Voor Ryan zelf ook.
Hij doet zijn best. De focus ligt er momenteel wat minder op. Het ene moment gaat het goed en het andere niet.
Dit geeft hij dan ook eerlijk aan.

Over een week gaan we op wintersport en Rik en ik hebben besloten dat we hem, tijdens het skiën, een luier om doen.
We willen daar geen stress over het wel of niet een droge broek hebben. Wanneer ik met hem bezig ben om te leren skiën wil ik niet ook nog eens bezig zijn met het plassen.
We zullen zien hoe het loopt.

Al met al valt het me zwaar merk ik, het voelt als falen.
Ik hoop dat we snel meer duidelijkheid hebben.
Is mijn verhaal enigszins herkenbaar voor iemand van jullie?

 

 

Volg:

22 Reacties

  1. 18 februari 2018 / 20:59

    Ach, voel je niet schuldig… Dat gebeurt bij zoveel kinderen. Ik heb niet de oplossing noch de ervaring. Ik merk wel dat onze oudste (zindelijk met 3 jaar) nu zijn plas langer begint op te houden en dus (vaker) net te laat naar de wc gaat. De ongelukjes nemen dus wel wat toe. Laat het idd maar los joh, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Maar ze worden utieindelijk wel zindelijk hoor, heus. Geniet eerst maar lekker van jullie vakantie. Wie weet is eht straks na de vakantie allemaal wel heel anders.

    • 19 februari 2018 / 14:25

      Hahaha lekkere nuchtere Roelina 😉
      Thanks meis! Ga het proberen los te laten!

  2. 17 februari 2018 / 21:20

    Miya is ook al sinds 2 zindelijk, 2 maanden voor ze 4 was ging ze opeens weer regelmatig in haar broek plassen en poepen. En dat doet ze nog. Gaat wel weer over denk ik

  3. 17 februari 2018 / 20:07

    Hier ook eentje die erg laat zindelijk was. Pas sinds een paar weken (is nu ruim 5 jaar) zijn we ongelukjes vrij. Gelukkig veel begrip gekregen op school en huisarts. Sommige kinderen volgen gewoon niet de middenlijn van statistieken.

  4. 17 februari 2018 / 09:33

    Ai wat vervelend. Voor jullie en voor Ryan, want ik denk dat hij best wat meekrijgt hiervan. Soms gebeurt er iets, waardoor het anders loopt. Zonder dat je weet wat de precieze oorzaak is. Misschien zijn jullie te vroeg begonnen, of misschien was hij er niet aan toe. Maar er kan ook wat anders aan de hand zijn. Dat de komst van zijn zusje toch wat invloed heeft gehad. Je weet het niet. Don’t be too hard on yourself. Dat denk ik zeker. Ik hoop dat het uiteindelijk zichzelf oplost, ofwel door de plaspil of dat het vanzelf gaat.
    Wat ik zelf heb gedaan? Ik heb volgens mij vanaf haar derde jaar het potje gestimuleerd. Maar dat vond ze maar niets. De verkleinbril op de wc (met krukje) werkte daarentegen heel goed. Maar ik denk dat het voor ieder kind en iedere ouder anders is.
    Sterkte en probeer er soms wat ‘los’ in te zijn. Met de ski-vakantie een luier om? Ik denk dat dat heel rustgevend is. Zowel voor Ryan als voor jullie.

    • 17 februari 2018 / 11:48

      Dank je wel voor je lieve en stimulerende woorden Rory! We gaan het zeker wat los laten en hopen dat de skivakantie wat rust brengt.

  5. 16 februari 2018 / 19:50

    Wat lastig zeg. Je hoort wel vaker dat kinderen ineens een terugval krijgen. Zo moeilijk als je als ouder niet weet waar het aan ligt. Zo te horen doen jullie het super goed en meer kan je niet doen toch? Hopelijk helpt de plaspolie straks. Heel veel succes alvast en geniet ze op vakantie!

    • 16 februari 2018 / 19:52

      Ja dat is echt heel lastig… helemaal voor hem, want ook hij heeft er last van. Dank je wel!

  6. 16 februari 2018 / 15:08

    Ik kan me goed voorstellen dat het toch een lastig iets is. Sterkte

  7. 16 februari 2018 / 10:59

    Je doet niks fout hoor! Sterker nog, je doet het heel goed! Vergeet dat nooit.
    Het ene kind is het andere niet en dus later met zindelijk worden.. ik zou het ook proberen wat meer los te laten (hoe moeilijk ook) en de plaspoli zijn werk laten doen. Komt vast goed, succes!

    • 16 februari 2018 / 11:26

      Ja dat probeer ik inderdaad al even toe, maar zelfs dat vind ik lastig hoor!
      Maar ik laat het nu inderdaad even rusten en we zien wel waar het schip strandt…

  8. 16 februari 2018 / 09:33

    Het is zo’n proces dat zindelijk worden. Evi was al redelijk snel zindelijk maar op de PSZ kregen we op een gegeven moment de vraag na 2 of 3 ongelukjes of we haar een luier aan wilden doen. Daar bleek dat ze haar niet meenamen in het plasrondje. Toen ze dat wel deden had ze nooit meer een ongelukje. Soms thuis omdat ze net te laat bij de wc was of de ontspanning had voor de wc en het te snel liet lopen. Voor de wc dus. Zindelijkheid is vallen en opstaan. Kleine winsten denk ik. Jullie doen het goed en ook Ryan op zijn manier! Zet hem op!

  9. Nicole Orriëns
    16 februari 2018 / 08:20

    Zindelijk worden is een heel proces en dat kan soms best een heel gedoe zijn inderdaad. Maar uiteindelijk komt het altijd goed!

  10. 16 februari 2018 / 07:22

    Nou ik zal je zeggen.. dat ik het idee heb dat dit er bij mij ook aan zit te komen.
    Fay was met 2,5 al zindelijk.. Maar ze wilde zelf geen luier meer om en wilde naar de wc dus lieten we haar dat doen.
    Ook waren we bang dat dit met de komst van haar broertje zou veranderen.. niet dus.
    Maar nu merken we steeds vaker dat ze een ongelukje heeft.
    Of het de spanning van school is of iets anders weet ik niet.
    Maar ik hoop dat het hierbij blijft…. Geen tips vanuit hier dus!

    • 16 februari 2018 / 07:37

      Oh jee Nicole, dat is geen leuk vooruitzicht! Misschien is het nu inderdaad de spanning voor school en is het straks weer voorbij?!
      Ik merk bij Ryan, nu de wintersport dichterbij komt, dat hij vaker de mist in gaat .. daarom laat ik het nu maar wat los en gooi het op spanning.
      Jij ook succes dan!

  11. Sanne
    16 februari 2018 / 06:27

    He wat vervelend, zowel voor jullie als voor Ryan! Ik hoop dat de plaspoli jullie verder kan helpen! Sterkte en succes voor de komende (wacht-)tijd!!

    • 16 februari 2018 / 07:35

      Ja echt heel vervelend. Dank je wel! Ik hou mezelf voor dat het goed gaat komen.

  12. 16 februari 2018 / 05:21

    Kop op meis. Je doet HET hardstikke goed. Mijn oudste was ook een drama. Keurig met 3 zindelijk. Maar had dagelijks oeps momenten. Smachts sliep hij zo diep dat het vaak mis ging. Dit ging door tot een jaar of 7. Hij ging zo op in zijn dagelijkse spel dat hij de prikkel om te gaan plassen vaak niet mee kreeg. Middelste was bijna vanzelf zindelijk zowel overdag als s’nachts. Jad nooit ongelukjes. Mijn dochter ben ik nu langzaam aan het voorbereiden. Zodra het iets warmer wordt is het klaar met de luiers en gaat ze er aan geloven. Mvr is koppig dus ga ik nog een zwarte dobber aan hebben. Zindelijk maken. Blijft elke keer weer een dingetje. Sterkte met Ryan. Komt vast goed.

    • 16 februari 2018 / 07:35

      Ik probeer het inderdaad wat los te laten. Maar het gevoel dat het me geeft kan ik niet los laten.
      Ik hoop dat we snel meer duidelijkheid hebben 🙂 Thanks Mel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *