Persoonlijk | Stoppen maar toch doorgaan

Ik heb lang getwijfeld. Getwijfeld of ik wel een persoonlijke update zou delen. Klagen mag ik zeker niet, maar er zijn nog wel donkere dagen geweest! Donkere dagen waarin ik in een diep, donker dal zat en voor alsnog niet wist hoe ik er uit moest komen.

De mens lijdt het meeste door het lijden wat hij vreest.

Deze quote heeft mij er goed doorheen geholpen afgelopen tijd. Goed, maar niet heel goed.
De momenten waarop ik in een heel diep dal zat, deed zelfs deze quote zijn werk niet.

Lees ook : Ik heb er de rust niet voor

| Stand van zaken

Menigeen weet dat er bij mij een depressie is geconstateerd, nu bijna een jaar geleden.
Vanaf dat moment heb ik keihard gewerkt aan mijn herstel. Dit is gelukt, want momenteel heb ik meer goede dan slechte dagen en dat is echt een overwinning.

De keerzijde is dan wel : de slechte dagen hakken er extra in.
Het vliegt me aan, pieker mij suf, huil heel veel en heb een kort lontje.
Beren verrijzen er op de weg en ik weet niet hoe ik daar voorbij kom.
Als het even tegen zit, duurt dit een aantal dagen, maar met een beetje mazzel kan dit een dag duren.
Niet fijn voor mij, maar zeker niet voor mijn gezin.

| Dromenvanger

Ik ben dan ook begonnen met het Project Dromenvanger.
Met name om voor mijzelf er achter te komen wat ik nou écht wil en waar ik mijn rust ga vinden.
Heel veel kan ik er nog niet over zeggen, maar ik weet wel wat ik moet doen : mijn eigen geluk maken.
Dat kan ik alleen maar zelf doen. Daar zal ik stappen voor moeten zetten en daar ben ik nu druk mee bezig.
Ik ga voor rust in mijn eigen hoofd en in mijn gezin.

Er zijn wat dingetjes waar ik ‘tegen aan gelopen’ ben, constateringen die ik heb gedaan.
Daar moet wat aan gedaan worden en dat begint bij mijzelf.
Hopelijk kan ik jullie hier snel meer over vertellen!

| Wintersport

De wintersport was ook een van de momenten waarop het ‘even’ misging.
De week voorafgaande aan de wintersport was ik een bonk stress en spanning.  Voor mijn gevoel had ik mij en kon ik mij niet goed genoeg voorbereiden op onze vakantie.
Dit gevoel bleef tot het moment van weggaan vrijdagavond en is vervolgens blijven broeden in mijn achterhoofd.
Heel vervelend.

De eerste twee dagen skiën met Ryan ging dan ook niet erg prettig. Ryan luisterde niet, wilde niets en ik baalde daar enorm van. Waarom was ik immers die kant op gegaan?
Na een aantal tranen besloot ik de 3e dag thuis te blijven met de kinderen en mijn moeder. Niet alleen omdat ik het even niet meer zag zitten, maar ook omdat ik de dag ervoor flink op mijn heup was gevallen en daar nog flink last van had.

Na deze rustdag kon ik er weer tegen aan. Ook Ryan had de smaak te pakken en we hadden een heerlijke dag die enigszins vlekkeloos verliep.

Er kwam nog een baaldag. Ik had geen zin om mijn skikleding aan te trekken of überhaupt maar naar buiten te gaan.
Diep in mijn hart wilde ik in bed blijven en Netflix kijken. Achterlijk natuurlijk, maar zo werkt het dan ineens.
We bleven dus thuis, Rik, ik en de kinderen. ‘s Middags maakten wij een wandelingetje, namen de houten slee mee en hadden plezier. Ook fijn dat het even zo kon.

De laatste dag ging anders dan gedacht / gepland.
Wat jammer was, maar het liep nou eenmaal even zo.

En dan is een week wel ‘ineens’ voorbij. Met zijn ups en downs. ‘Ineens’ sta je dan weer midden in de realiteit en gaan we allemaal weer aan de slag. Een week is dan zo voorbij en de klap komt dan vaak des te harder.
Of ik genoten heb? Ja ik heb het fijn gehad met wat haperingen 🙂

| Blog

Het is een poos stil geweest op de blog. Dit heeft mede te maken met de vakantie en mijn project waar ik over vertelde. Hierdoor had ik te weinig inspiratie voor de blog en bleven artikelen uit.
Voor mijzelf heb ik de balans opgemaakt.
Het is mijn blog en ik ga met jullie delen wat ik leuk vind. Dit kan van alles zijn!
Sowieso zullen jullie mijn race tegen de kilo’s voorbij zien komen, daarnaast zo af en toe een persoonlijke update of ik combineer die twee.
Daarnaast wil ik me gaan focussen op leuke dingen die ik voorbij zie komen. Uitjes voor jong & oud, lekker eten. Alles wat bij mij past.
Mijn blog is nog steeds mijn derde kindje en dat moet vooral zo blijven. Ik deel graag bepaalde dingen met jullie en ik wil dit dan ook vooral blijven doen!

| Zo, voor alsnog zijn jullie weer op de hoogte. Het gaat nog steeds met pieken en dalen, maar daar worden we alleen maar sterker van, hoop ik. Ik kijk vooral uit naar het moment waarop de rust in ons gezin is terug gekeerd.

 

Volg:

17 Reacties

  1. 24 maart 2018 / 17:59

    Wat mooi dat je dit deelt. In de reacties lees je al dat veel zich er in herkennen en ook donkere dagen hebben of hebben gehad. Veel sterkte!

  2. 22 maart 2018 / 17:52

    Die quote heb ik vaak in m’n gedachten! Ik vind dat je het heel mooi hebt beschreven, het raakt mij!

  3. 20 maart 2018 / 22:33

    Ik ben zelf ook lang depressief geweest. Echt verschrikkelijk die tijd. Goed dat je erover schrijft. En het gaat inderdaad met pieken en dalen. Sterkte.

  4. 20 maart 2018 / 12:40

    Ik weet maar al te goed wat depressie is. Ik ken het zelf en maak het dichtbij mee. Het is echt een hersenziekte. Dat is altijd een geruststelling lieve Christa. Want zo’n ziekte kan ook weer overgaan. Hoewel je alert moet zijn. Dikke kus. Je doet het goed!!

  5. 19 maart 2018 / 19:25

    Goed bezig meis! Sowieso hoe je momenteel je grenzen aangeeft. Zo superknap van je!
    Ik ben trots op je! X

  6. 19 maart 2018 / 15:41

    Super goed dat je dit deelt, het is niet evident, maar ik denk dat er velen wel wat uit zullen halen!

    You go!

    En bloggewijs lijkt me het sowieso de beste manier om te doen waar jij zin in hebt!

  7. 19 maart 2018 / 14:57

    Je bent voor mij niet alleen een ‘afvalheld’ maar ook gewoon een powermom. Je schrijft open, eerlijk en je hoeft je absoluut níet te verontschuldigen voor een moment van radiostilte of een baaldag. Dat is absoluut niet achterlijk, maar gewoon keiharde realiteit. Dikke knuffel, you can do this!

  8. Kirsten
    19 maart 2018 / 12:31

    Knap van je dat je dat zo durft te delen. En herkenbaar het gedeelte over het bloggen! Je moet inderdaad gewoon doen wat goed voelt, want het is JOUW blog… Mag ik trouwens even zeggen dat je er super uitziet? Je ziet duidelijk dat je enorm aan het afvallen bent! Topper!

  9. 19 maart 2018 / 08:25

    Ik vind het heel knap dat je hierover schrijft. Ik heb ook van dichtbij dit meegemaakt, erg pittig. En weet ook dat het niet van de ene op andere dag over kan zijn en dat er ook regelmatig nog slechte dagen zijn… Maar dat jij dit al zo goed kan verwoorden zie ik als iets positiefs.
    En je hebt helemaal gelijk betreft dat je deelt wat jij leuk vindt en wat jij wilt, dat is het allerbelangrijkste!

    Dat de er maar steeds meer goede dagen mogen komen! Liefs Laura

  10. 19 maart 2018 / 08:03

    Ahh lieverd, wat vervelend voor je dat je de dagen zo ervaren hebt maar wat fijn dat je toch de mooie dingen ook kan zien. Ik ben ontzettend benieuwd naar je nieuwe project! En the key of life is volgens mij dat je echt doet wat jou blij maakt. Hele dikke knuffel!

  11. 19 maart 2018 / 07:53

    Mag ik even zeggen dat ik het helemaal niet achterlijk vind dat je thuis wilde blijven en Netflix kijken?! Ik denk dat het juist een signaal is dat je rust nodig had op dat moment. En dat mag je ook best nemen!

    Sterkte met alles en ik voel met je mee! Het leven is beslist niet altijd gemakkelijk….

  12. 19 maart 2018 / 06:34

    Je bent super goed bezig Christa! Weten waar je grenzen liggen en er zo nu en dan een stapje buiten zetten om te groeien is onwijs knap, vooral als je niet te lang buiten je grenzen blijft. Groeien groeien Groeien!!

  13. 19 maart 2018 / 06:26

    Mooi geschreven, zo open. En vind dat echt een hele sterke quote. Herken je verhaal ook wel een beetje hoor, dat gepieker dat je dan volledig in beslag neemt (ten onrechte).

    Hele dikke knuffel en sterkte/succes.

  14. 19 maart 2018 / 05:20

    Wat je schrijft is zo herkenbaar allemaal. Nu zijn het bij mij doorgaans geen dagen meer etc. Maar wel uren. En die dagen heb ik wel allemaal gehad. Bij mij is het anderhalf jaar geleden dat mijn begeleider zei dat het tijd werd om ons traject af te sluiten en toen werd ik zwanger dus hebben we het nog laten doorgaan. Maar nu ben ik al weer een paar maanden “beter”. Maar echt helemaal eruit ben ik nooit volgens mij.

    Vind het goed dat je erover schrijft en dat je het aanpakt. Dikke knuffel

    • 19 maart 2018 / 05:44

      Op de een of andere manier is het toch wel fijn om te horen dat dit herkenbaar is. Ook al weet je dat meer mensen hebben, je voelt je soms toch eenzaam op de een of andere manier. Let’s keep Up the good Work! Bedankt Nicole!

  15. 19 maart 2018 / 05:09

    Je bent goed bezig met zoeken naar je eigen balans en geluk!
    Bloggen moet leuk blijven en niet voelen als moeten! Verstandige keuze denk ik.

    Ik hoop dat er gauw nagenoeg alleen maar goede dagen zijn!
    Je bent een topper!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *