Onze beste vriend

Hij is lief, hij is behaard, hij praat niet veel, kan niet tegen chocola, stinkt zo op z’n tijd, doet buiten zijn behoeften en ligt het liefste lekker warm bij je op de bank.
Ik heb het over Max , onze hond, een Boomer en onze beste vriend!

Lieve kleine Max. Max is onze beste vriend en we hopen dan ook nog heel lang van hem te mogen genieten!
Max was het eerste kind van mij en Rik, we waren net een jaar getrouwd en we wilden heel graag een hond.
Als klein meisje ben ik opgegroeid met een Shih tzu en het liefste wilde ik weer een soort gelijk hondje.

Dus wij op zoek en al snel vonden wij een Boomer ; een kruising tussen een Shih tzu en een Lhasa Apso.

Max was klein, met een hoog knuffel gehalte en hij was gewoon ons eerste kindje. c721d8fa-c277-4509-8d7f-ac021740be16 (1)
Hij sliep altijd in de bench, maar al snel kwam er een mand en mocht hij door het huis wandelen.

Hij was ontdeugend en luisterde niet goed, maar dat veranderde al snel na verschillende cursussen.

Max was een aanwinst voor ons als getrouwd stel en dat vinden we nog steeds!

Zwanger

En toen was ik zwanger. Al snel kreeg ik de opmerking dat de hond dan zeker weg moest, want die zou vast en zeker niet genoeg aandacht krijgen.
Hoe bekrompen!
Max was een deel van ons gezin en dat er een baby aan kwam wilde niet zeggen dat hij weg moest!

Nee hoor, de hond bleef!
Daarbij wist ik gewoon dat kinderen en huisdieren veel bijkomende voordelen heeft!
Onderzoek wijst uit dat een huisdier een goede invloed heeft op de cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling van je kind.
Wat wil je als moeder nog meer?!

Nieuw gezinslid

Inmiddels was ik bijna uitgerekend en had ik me goed genoeg ingelezen over hoe ik de hond kon laten kennismaken met de baby zonder dat er jaloerse gedachten aan te pas kwamen.
Helaas moest ik worden opgenomen in het ziekenhuis en waar ik mij het meest druk om maakte was de hond!
Ik was als de dood dat hij nu niet direct zou wennen aan onze kleine man, omdat hij ook een paar dagen uit huis was geweest.
Hij was waarschijnlijk volledig in de war, want baasje en vrouwtje hadden hem ten slotte in de steek gelaten en zouden dan thuis komen met een ‘vreemd dier’ die ineens aan de roedel was toegevoegd.

Niets bleek minder waar …
Max was vanaf het begin dol op Ryan.
Ik liet hem dan ook overal bij.
Lekker met z’n drietjes op bed, snuffelen wanneer Ryan op de grond lag… hij mocht het allemaal.
Naarmate Ryan groter werd, werd ook hij met de dag gekker op Max.
Max werd echt zijn maatje en dat zijn ze (gelukkig) nog steeds!

Tweede nieuwe gezinslid

Tijdens mijn tweede zwangerschap was ik meer met Ryan bezig, dan met Max.
Dit kwam mede doordat ik er op dat moment alleen voor stond.
Max was lief, hij wachtte netjes op zijn beurt en wachtte geduldig tot hij aandacht kreeg.
Ergens denk ik dat dit invloed heeft gehad op zijn kennismaking met Chiara.

Wederom was ik opgenomen in het ziekenhuis en moest Max een paar dagen/nachten ergens anders heen.
Twee nachten voor ik weer thuis kwam was hij bij Rik thuis en heeft hij Rik en zijn vertrouwde omgeving weer om zich heen gehad.

Toen wij eindelijk allemaal weer thuis kwamen, moest Max niks van Chiara hebben.
En dit heeft ook wel even geduurd..
Ik was bang dat het voorbij was, de liefde tussen ons eerste hondenkind en de rest van de ‘roedel’, maar gelukkig draaide hij bij en is ook hij nu waanzinnig gek op Chiara.
Zowel Ryan als Chiara wordt bij thuiskomst enthousiast onthaalt en de kinderen zijn ontzettend gek op onze harige vriend!

Omgang

Ik ben op zich niet bang voor de omgang tussen de kinderen en Max, maar ik ben wel oplettend.
Chiara is nogal lomp met de hond en daar moet je dan ook altijd oplettend bij zijn.
Ook Ryan kan soms iets te hardhandig omgaan met Max, maar hij snapt beter wanneer hij moet stoppen.

Laat ik voorop stellen dat Max de kinderen nog nooit daadwerkelijk gebeten heeft,maar hij heeft wel zijn tanden laten zien en ‘toegehapt’.
Zoals ik al zei : wij zijn oplettend, dat wil zeggen dat ik altijd in de smiezen houdt wat de kinderen met Max doen.

Toen Ryan ouder werd heb ik hem verteld, dat wanneer Max gaat grommen, hij iets niet leuk vindt. Als je dan door gaat, gaat hij blaffen en als je dan nog door blijft gaan ‘hapt’ hij.
Ik heb duidelijk uitgelegd dat Max dit doet omdat hij niet kan praten, maar wel duidelijk wil zijn dat je hem pijn doet of niet leuk vindt wat je doet.
Ryan snapt dit nu en weet dan ook wanneer hij moet stoppen.
Chiara is daar nog te klein voor en is het met name aan ons als ouders om daar extra oplettend op te zijn.

Wanneer we ergens naar toe gaan, moet Max ook altijd mee van Ryan.
Dit kan natuurlijk niet altijd, maar het liefste doet hij dit wel.
DIt is voor mij al een teken dat hij Max echt als een deel van ons gezin ziet!

Toekomst

Er komt, ik hoop nog lang niet, een moment dat Max er niet meer is.
Ik weet nog hoe verschrikkelijk ik het vond dat onze hond ‘er niet meer was’..
Hoe dat zal gaan en hoe we dat gaan uitleggen heb ik nog niet over na gedacht en dat wil ik ook nog niet…
Voor nu genieten we gewoon van de momenten met elkaar! <3

File_001 (1)

liefs-christa

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *