Denk jij na over wat je zegt?

Denk jij na over wat je zegt?

Het glipte eruit voordat je er erg in had. Een mededeling, een vraag of gewoon een valse opmerking.
Voor je het weet knispert het tussen je tanden door. Denk jij eigenlijk na over wat je zegt?

Vragen

Hoe vaak kom je het niet tegen. Hoor je het niet om je heen? De vragen die mensen stellen. De onzinnige dingen die zij willen weten.
Toch hoef je er niet vanuit te gaan dat je op elke vraag antwoord krijgt. Sterker nog. Een vraag kan pijn doen, een hart breken of zelfs door de ziel gaan.

Misschien weet je wel waar ik het over heb. De impertinente vragen over bijvoorbeeld het wel of niet zwanger zijn of worden. De vragen waarom je single bent.
Vragen over het wel en wee wat leeft in jou wereld. Impertinente vragen, waar eigenlijk niemand wat mee te maken heeft!

“Goh, ben je nog niet zwanger?
“Willen jullie geen kinderen?
“Waarom hebben jullie nog geen kinderen?
“Wanneer komt de tweede?
“Wil jij geen partner?
“Voel je je niet eenzaam?
“Ben je niet zwanger? Ben je dan misschien aangekomen?
“Jullie zijn al zo lang samen, zouden jullie niet eens aan kinderen beginnen?

Zo maar een handje vol vragen, die ik om mij heen vaak genoeg gehoord heb. Vragen die pijn doen, die vals zijn. Vragen die door de ziel gaan of iemands hart breken.
Impertinente vragen, waar je geen antwoord op moet geven, maar door je gevoel dit vaak wel doet.
Daarom vraag ik je : Denk jij na over wat je zegt of vraagt?

Verwachtingspatroon

Wij mensen leven met een bepaald verwachtingspatroon en met name de wat oudere generatie leeft nog steeds in dit verwachtingspatroon.
We groeien op, gaan (jong) trouwen/ samenwonen, krijgen of nee, we nemen kinderen, misschien wel 4 of 5. We laten niets aan de verbeelding over.
Mama blijft bij huis, papa verdient de kost en we leven allemaal in het perfecte plaatje.

Kortzichtig

Zijn we nu niet ontzettend kortzichtig? Is de maatschappij, onze leefwereld niet enorm veranderd in dat opzicht?
Vochten de vrouwen niet al jaren geleden voor emancipatie? Wilden we als vrouw niet allemaal vrij zijn, onafhankelijk en vooral baas over eigen lichaam?

Wanneer een stel zich huwt,  wordt er min of meer ‘verwacht‘ dat er al gauw kindjes zullen komen.
Zijn die kindjes er nog niet na 5 jaar samen zijn en/of 5 jaar huwelijk, dan wordt er gewoon gevraagd waarom die kinderen er nog niet zijn.
Want : dat hoort tenslotte zo ?!
Denkt ook maar iemand er bij na dat er stellen zijn die geen kinderen willen?
Denkt ook maar iemand er bij na dat er stellen zijn die geen kinderen kunnen krijgen?
Beseffen mensen wel wat dit teweeg brengt? Een vraag als deze?
Ga eens bij jezelf na : denk jij na over wat je vraagt?

Wanneer een vrouw (of man) voor haar 30e nog geen man of kinderen heeft, dan moet ze wel lesbi zijn toch?
Of biseksueel ? Misschien wil ze liever een man zijn? Waarom zou ze anders nog geen relatie begonnen zijn?
Denkt er iemand ook maar even bij na dat iemand de ware ‘gewoon’ nog niet gevonden kan hebben?
Zou iemand zich voor kunnen stellen dat er wellicht een heel verleden schuil gaat in iemand, waardoor een relatie niet prioriteit nummer 1 heeft?
Ga nou nog eens bij jezelf na : denk jij na over wat je vraagt?

Denk na

Slechts een tweetal voorbeelden, maar in dit geval wel de meest voorkomende.
Er is meer dan je ziet. Een boek heeft niet alleen een kaft, maar ook inhoud.
Denk na voor je iets zegt of vraagt. Hoe zou jij het vinden als deze vragen aan jouw gesteld werden?

Heb jij je wel eens ‘schuldig’ gemaakt aan impertinente vragen ? En wat kreeg je voor reactie?
Ik ben benieuwd naar jullie verhalen en lees ze dan ook graag in de comments!

 

Bron afbeeldingen : Pixabay
Volg:

8 Reacties

  1. 7 februari 2018 / 06:28

    Ik zeg vaak voordat ik nadenk. Ee echte flapuit. Maar vragen over zwangerschap, relaties stel ik nooit. Om jou reeds genoemde reden.

    • 7 februari 2018 / 06:41

      Ik kan op sommige momenten ook een flapuit zijn hoor! Maar met dit…nee daar denk ik toch echt heel goed over na!

  2. 7 februari 2018 / 09:06

    Ik zou echt nooit vragen of iemand zwanger is. Da’s mij zelf wel eens overkomen en dat is zo niet tof. Ik vind het al niet leuk als kleuters het doen. En ik zal nooit iemand op de man af vragen wanneer ze eens aan kinderen gaan beginnen. Omdat eigenlijk bijna al mijn vrienden bewust (en in een heel enkel geval onbewust) kinderloos zijn gebleven.
    Sowieso ben ik misschien een social retard wat dat betreft. Ik hou sowieso niet van vragen stellen want dan moet je luisteren naar een antwoord dat je misschien helemaal niet boeit 😉

    • 7 februari 2018 / 10:22

      Hahahaha oh Linda! We are a match Made in heaven!

  3. 7 februari 2018 / 18:56

    Jup! Ik zeg altijd wat ik denk. En ja ik vraag ook weleens dit soort dingen, maar dan aan bekende waarvan ik wel meer weet. En niet zo zeer om asociaal of zo te zijn. Bij mij is het vaak uit interesse. Overigens stel ik de vragen dan wel iets genuanceerder dan zoals jij ze beschreef. Oké dan heb ik er toch wel over nagedacht 😉

    • 8 februari 2018 / 05:47

      Hahaha fijn dat ik je heb kunnen laten nadenken over je antwoord

  4. 18 februari 2018 / 21:02

    Ik stel dat soort vragen alleen in gedachten eigenlijk. Het kan mensen onbedoeld enorm kwetsen idd. Er zijn mij wel impertinente vragen gesteld… die met onze ervaring echt niet leuk waren om te beantwoorden. Toch deed ik het, juist om de mensen die het vroegen te laten realiseren wat ze eigenlijk vroegen.

    • 19 februari 2018 / 14:25

      Dat is inderdaad wel een goeie! Dat confronteert des te harder!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge