Je kind wordt 4 en naast het naar school gaan komen er nog meer dingen bij kijken waar je over na moet gaan denken.
Dit kan van alles zijn, sport, leren fietsen, maar in mijn geval dacht ik het meeste na over zwemles!

Bekijk bericht

Volg:

Vandaag even geen Weigtloss Wednesday, maar ik noem het vandaag Weiger Woensdag!
Aan de titel kun je misschien al wel een beetje raden waar het om gaat, mede daarom dat ik dit met jullie deel.
Misschien zijn er lezers/lezeressen die denken : waarom pak je het niet zo aan?!
Daarom bij voorbaat : tips zijn welkom!

 


Wanneer ik het heb over : “dat lust ik niet”, heb ik het over mijn oudste, Ryan.
Ryan is nu 4 jaar en langzamerhand wordt hij steeds kritischer wat betreft de vulling van zijn bord en dan met name ’s avonds.

Ryan heeft nooit moeilijk gedaan met eten, er waren wel wat dingetjes die hij niet zo lekker vond, maar over het algemeen at hij eigenlijk altijd alles op!

Sinds een jaar zijn we nu toch wel op een punt dat we kunnen zeggen : Hij zit in de fase van de 3 P’s : patat, pannenkoeken en pizza.
Helemaal klopt het ook niet, maar we komen er wel in de buurt.

Elke dag vraagt Ryan mij wat we ’s avonds gaan eten.
Waar mijn moeder dan antwoordde : ‘Husse met je neus er tusse’…
Geef ik netjes antwoordt op zijn vraag en vertel wat we dan gaan eten.
Zodra het woordje groente valt , vraagt hij al of hij dan een boterham mag eten.

Ik negeer dit, we zien het wel zodra het op tafel staat.
Helaas, zodra het eten op tafel staat gaat het gezicht op onweer en hoor je niks anders dan : ‘maar dat lust ik niet’.
Met name als er teveel groen in zit (lees: courgette , groene paprika, spinazie etc.. )
Zijn bord wordt grondig geïnspecteerd en na veel geneuzel en gezeur krijgen we er met moeite een hap in.
Smakelijk vindt hij het niet, want zijn gezicht betrekt aan alle kanten, maar met moeite gaan er in ieder geval 4 (want zo oud ben je) happen in.

Heel soms, wanneer meneer zijn humeur volledig omslaat is het bonje aan tafel.
Hij negeert zijn bord met eten , maar wil vervolgens ook niet meer op een normale manier communiceren.
Veel gezelliger wordt het er niet van..gevolg is dat hij op de gang zit en ik/wij rustig verder eten.
Na veel gestrompel wil hij dan eindelijk eten en gaan de gewilde 4 happen er in, maar ook echt geen hap meer.

Zet een pizza voor hem neer en zeker een halve tot anderhalve pizza gaat op.
Een bord patat? Geen probleem, we vragen zelfs om nog een beetje.
Maar zodra er groente op het bord ligt, hoor ik na 5 min : ik hoef niet meer, ik heb buikpijn.

Ook een veel gebruikte smoes : ‘ik heb buikpijn’…
Wat is dat toch?!

Toch blijft 1 opmerking van een ex-collega altijd in mijn hoofd hangen : “Wanneer ze een groeispurt krijgen eten ze ineens heel goed, daar omheen leven ze gewoon op hun reserves en is de  groenteafdeling geen pretje”…

Daarom ben ik, zijn wij niet van het naar binnen douwen.
Als het lukt dan 4 happen eten, anders niks en ben je de volgende morgen weer aan de beurt.

Ik heb geen idee hoe lang deze (daar komt hij weer) fase gaat duren, maar ik kan je vertellen dat ik hem flink vervelend vindt!
Ryan heeft wat dat betreft genoeg vetreserves, maar toch ..

Hoe doen jullie dat ?
Heb jij ook een kind dat slecht eet? Of die zo’n fase gehad heeft?
Ik hoor het graag!

img_2318

Volg:

Bestand_000 (1)Hoera! Onze Ryan is vandaag 4 jaar geworden! 😀
De tijd is omgevlogen en ik weet het nog goed, want op 26 september 2012 om 11:58u is hij geboren! (Zie ook 9: Je bevalling , hoe was dat?)

En dan is het ‘ineens’ 4 jaar later!
4 jaar waarin we allerlei mijlpalen hebben meegemaakt, dingen hebben uitgevonden en gezien hebben dat het krijgen van een kindje, een eerste kindje, toch net zoiets is als het uitproberen van een experiment…

Je weet nog niet wat er komen gaat, maar je weet wel dat je er niet meer vanaf kan!

Ryan heeft leren lopen, leren praten, leren rennen, springen en soms ook gillen en boos doen.
Ryan kan zich uiten op wat voor manieren dan ook en hij weet heel duidelijk wanneer iets niet goed is en wanneer wel!

Terugkijkend op de afgelopen 4 jaar verbaasd het me dat we, mijn man en ik, dit toch maar geflikt hebben.
Laten we heel eerlijk zijn : een kind opvoeden is echt geen ‘piece of cookie’.
Een roze wolk had ik er dan al helemaal niet bij en altijd leuk vond ik het ook zeker niet!
Dat hoort erbij denk ik, maar soms had ik wel eens gewenst dat er een soort checklist was om te kijken of het allemaal wel volgens plan gaat of dat er een groot boek was : ‘500 manieren om je kind helemaal naar wens op te voeden zonder geduvel!’

Helaas, die is er niet. Of misschien maar goed ook, want anders worden alle kinderen hetzelfde en dat lijkt me ook niet leuk 🙂
Maar heel soms had ik wel eens wat handige tips willen lezen!
Voor zindelijk worden bijvoorbeeld … die vind je er nu genoeg, maar toen ik met Ryan begon kon ik het maar niet vinden! 🙂

Zo ook voor de basisschool.
Ik heb nog geen leuke, handige tips gevonden voor het ‘basisschool-issue’.
Daarom heb ik , naar eigen ervaring, wat tips opgeschreven die voor Ryan (en mij) toch wel cruciaal waren om niet op de eerste wenochtend spontaan in huilen uit te barsten.

6 Tips voor voorbereiding op de basisschool

  1. Maak er geen ‘ding’ van
    Ja, je gaat naar de basisschool. Nee, dat is niet eng. Ja, er zijn allemaal nieuwe kindjes. Nee, ook dat is niet eng!
    Laat je kind vooral niet denken dat hij naar iets ‘engs’ gaat. Sommige mensen kunnen ‘het-naar-de-basisschool-gaan’ zo opblazen dat een nog net geen vierjarige het idee heeft dat er iets engs staat te gebeuren.
    Oke, spannend zal het echt wel zijn, maar nee eng hoeft het sowieso niet te zijn!
    Geef je kind het gevoel dat hij/zij het aankan!
  2. Betrek je kind in het uitkiezen van een school
    Dit hoeft uiteraard niet in details, maar benoem wel wat je gaat doen om er voor te zorgen dat hij/zij naar een leuke school gaat!
    Vraag wat je zoon/dochter leuk lijkt op school, wat hij ‘graag’ wil doen en wat zijn/haar idee is van school. Dit klinkt heel raar, maar is voor een kind wel vast iets waarvan hij/zij weet : hee, dit gaat er gebeuren.
  3. Open dag op school? Gaan!
    Niks zo belangrijk als het zien van een school!
    Neem je kind mee naar verschillende basisscholen en probeer te ontdekken waar je kind zich zoveel mogelijk thuis voelt.
    Heb je bepaalde normen en waarden die je terug ziet in de school? Wil je een christelijke school of juist niet?
    Neem je kind mee en laat je kind zien hoe het er uit ziet! Zo kan hij/zij ook aangeven wat hem/haar leuk leek en wat voor hem/haar een fijne school was om te zijn.
  4. Blijf het bespreekbaar maken
    Je hoeft het niet elke dag te benoemen, maar misschien rij je er wel elke dag langs op je weg naar de opvang of als je boodschappen gaat doen. Benoem dit. “Kijk we rijden nu langs je school”.
  5. Maak een aftelkalender
    Dit hoeft echt geen halfjaar van tevoren, maar ik begon met Ryan een maand voor zijn 4e verjaardag met een aftelkalender.
    Elke avond zetten we een kruisje om te zien hoeveel nachtjes hij nog moest slapen tot zijn verjaardag en dus tot hij naar de basisschool gaat!
    Dit werd op een gegeven moment zo ‘gewoon’ dat hij het gewoon vergat om te doen.
  6. Wenochtenden ; neem ze serieus, maar maak er ook geen issue van
    Wenochtenden op school zijn leuk! Of zo zouden ze in ieder geval moeten zijn.
    Je kind gaat op visite om de kindjes en de klas te ontdekken, niet om huil serenades te ontwikkelen.
    Geniet van dit moment, ja geniet, want het is toch fantastisch zo’n nieuwe fase!

Voor Ryan zit de wenfase er inmiddels op en gaat hij vanmorgen voor het echte werk!
Vond hij het wennen spannend? Ja, gezonde spanning, enthousiaste spanning.

Hoe vond mama het?

Toegegeven : het was best raar …
Niet in de zin van : brok in me keel, huilen en noem het maar op.
Wel in de zin van : okee, dit wordt dus het nieuwe ritme elke morgen!
Ik heb dan ook niet gehuild, ook ik leefde er al zo lang naartoe, dat dit er gewoon bij hoorde!

Vandaag is hij dan 4 geworden en ook dat bezorgd me geen tranen.
Ik vind het leuk, leuk om aan een nieuwe fase te beginnen!
Kom maar!

Ryan gaat vandaag een ochtend naar school.
’s Middags gaan we lekker zwemmen met z’n viertjes, want papa is ook nog vrij!
Zaterdag vieren we zijn verjaardag voor familie.

cropped-img_6384.jpg

 

Volg: