Ik doe ook maar wat …

Ik doe ook maar wat …

Andere moeders doen ook maar wat en ik ook.
Een uitspraak die echt helemaal waar zal zijn, maar soms heb ik het gevoel dat ik écht maar wat doe!

Oh jongens, wat gebeurd er een hoop wanneer je moeder bent (geworden).
Je hebt een kind, een nieuw mensje, dat zich zal moeten ontwikkelen tot een nieuw persoon, met een eigen karakter en eigen ontwikkeling.

Schema

Vanaf de eerste weken al krijg je schema’s te zien waar je kind ongeveer zou moeten zijn qua ontwikkeling.
Dit zijn gemiddelde maatstaven, waar mening CB zich concreet aan houdt.
Als moeder heb je daar zo af en toe nog je twijfels aan, maar je ondergaat het allemaal.

“Kinderen moet iets geleerd worden, die kunnen dat niet vanzelf”

Een wijze uitspraak van mijn moeder, die ik eerst niet direct snapte, maar nu ik zelf moeder ben maar al te goed!
Een kind leert door te ontdekken, maar ook door iets aangeleerd te krijgen.

Van baby naar peuter

In de eerste twee jaar van je kind zijn/haar leven krijgen ze heel wat te ‘verduren’.
De ontwikkeling staat niet stil, al doet ieder kind het op zijn eigen manier – die overtuiging heb ik nog steeds – .
Van rollen, kruipen, lopen, naar de ontwikkeling op sociaal-emotioneel gebied en door naar wie je nou eigenlijk bent.

Daarnaast ‘moeten’ ze ook nog leren om netjes te kunnen drinken uit een beker, een vork vast te houden, oog-hand coordinatie wat betreft het stoppen van de lepel in de mond.
Wat ik zeggen wil .. ze krijgen dat soort dingen aangeleerd.

Peuter naar kleuter

Wanneer het kind peuter is gaat het langzaam aan een kleuter worden.
Het gaat meer praten, zijn eigen ‘ik’ ontdekken.
Je leert het de juiste benaming voor bepaalde woorden.. “mama ik liepte naar huis”
Nee jongen, het is mama ik liep naar huis.
Weer zoiets dat je aangeleerd krijgt.

En dan is het een kleuter en dan gaat het naar school.
Zou het zindelijk moeten zijn, hele zinnen moeten maken en beleefd kunnen zijn..
Oftewel : eerste jaren van je opvoeding komen nu naar voren!

Ik deed ook maar wat

Je hebt alle stappen doorlopen, elke fase wel gehad…
En dan krijg ik toch ineens nog de schrik van mijn leven …

Mijn kind kan nog niet fietsen zonder zijwieltjes!

Er gaat even een rilling door mij heen.
In september wordt hij 5 en hij fietst nog steeds met zijwielen!
Vele kinderen uit zijn klas kunnen al zonder ..

Oh no .. ik heb gefaald, als moeder.
Ik heb echt maar zo wat gedaan.
We hebben geen aandacht geschonken aan zijn ontwikkeling, want : hij kan niet zonder zijwieltjes fietsen!

Mijn moederhart huilt…

Arme jongen .. straks wordt hij gepest omdat hij niet zonder zijwieltjes kan fietsen…

Even kom ik weer tot mijzelf en surf ik op google hoe ik mijn kind binnen nu en 15 uur kan leren fietsen zonder zijwieltjes.

“Wanneer een kind klaar is om te leren fietsen, is bij ieder kind verschillend. Sommige kinderen zijn pas drie jaar, terwijl anderen pas rond hun zevende jaar zonder zijwielen kunnen fietsen. De gemiddelde leeftijd is ongeveer vijf jaar. Het hangt af van het kind; de motivatie, de motoriek, het zelfvertrouwen, het evenwichtsgevoel, het geduld en vaak speelt ook de lengte van het kind een rol.”

Bron : allesoverkinderen.nl

Pfieuw, is dat even een last minder!
Ik faal toch nog niet zo erg als moeder, sterker nog .. ik doe het op het tempo van mijn kind!
Can I get an applause ?! 😀

Conclusie

Hoe graag ik ook had gewild dat mijn kleine jongen –want dat is hij af en toe nog – al kon fietsen zonder zijwieltjes
Dat doet hij nog niet. PUNT.

Ik kan hem niet pushen en als ik heel erg eerlijk ben heb ik er ook de puf en motivatie nog niet voor gehad om dit met hem te doen, te oefenen etc.
Die tijd komt wel en dan zul je zien : dan doet hij dat ineens.

Hoe was/is dat bij jou kind(eren).
Op welke leeftijd konden/kunnen die fietsen ?
En zijn er meer dingen waar jij als moeder tegen aan loopt?

Christa

Christa is de oprichtster van Christa Schrijft, haar derde kindje. Ze is getrouwd en moeder van 2 : een jongen (2012) en een meisje (2015). In het dagelijks leven werkt ze en probeert de strijd met haar kilo's en zichzelf aan te gaan. Enthousiast, pessimist, afvalheld en pleaser.

More Posts - Website

Volg:

8 Reacties

  1. Danibanani
    26 juni 2017 / 05:40

    Remy was 3 jaar en 4 maanden. Nooit zijwieltjes gehad. Wel loopfietsje. Toen we zagen dat hij zijn evenwicht kon bewaren, was het alleen nog leren trappen.
    Maar F*ck de boekjes is mijn motto. Ik modder ook maar wat aan. Ik loop er tegenaan dat mijn kleuter nog geen 15 seconde lang zijn smoel kan houden en iedere dag expres in broek plast (gemakzucht)
    Ontiegelijk irritant…

    • 26 juni 2017 / 05:50

      Ryan heeft ook zijn loopfiets, maar het trappen op de echte fiets vindt hij toch wel een beetje moeilijk…
      ineens hield hij zijn evenwicht niet goed meer…

      Dat is dan weer een ander puntje inderdaad
      Ik geloof dat ik die dan toch vervelender vind!

  2. 26 juni 2017 / 06:01

    Fietsen is hier überhaupt nog niet aan de orde. Sophie vindt de fiets wel interessant maar vooral om naast te staan haha. Wij doen maar wat met eten, want de oudste “lust” heel veel niet ook als ze het eerst wel lustte…
    Marloes onlangs geplaatst…Methoden om mijn peuter te laten luisterenMy Profile

  3. 26 juni 2017 / 07:36

    Die van mij heeft het pas op zijn 7e geleerd en nu nog fiets hij heel weinig. Hij wilt gewoon niet en kan het dus ook niet heel goed. Ik kan hem niet dwingen dus het komt wel. Hij is ook heel lang en lomp is zijn grove motoriek dus liep met veel grote dingen achter terwijl zijn fijne motoriek erg snel ging. Niks om je zorgen over te maken. Alles op zijn tijd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge