Dat moment..

Dat moment..

Dat moment waarop je denkt : “wat ben ik toch eigenlijk ondankbaar! Wat ben ik toch een zeikerd, wat stel ik me aan en waarom doe ik dit?”

Soms heb je zo’n moment waarop alles weer even minder gaat.
Dat moment waarop je dus een dag hebt waarop je denkt, ik kom hier nooit meer uit!

Let’s face it

Sinds ik open en eerlijk ben geweest over mijn psychische gesteldheid moet ik eerlijk zijn : het gaat iets beter met me.
Zoals de psycholoog zo mooi zegt, je gaat altijd 2 stappen vooruit en 1 achteruit en heel soms weer gewoon 2 achteruit..

Neemt niet weg dat ik af en toe gewoon onwijs kan balen!
Het is allemaal niet zoals ik het voor ogen had en ik baal er dan van dat ik niet gewoon weer doe en ben zoals ik was en altijd deed..

Ik baal van mijn huis, van mijn hond, mijn huishouden, mijn kinderen, mijn tuin, mijn voedsel, mijn inrichting, mijn kleding, de kamers van de kinderen, van de herriemakende buren, van die klote katten in mijn tuin, van de irritante buren die hun poezen binnen roepen, van de regen maar ook van de zon.

Balen van het weer, of het nou regent of de zon schijnt. Balen van mijn schoenen, van de schoenen van de kinderen, van mijn huiskamer zoals die is ingericht, van de chaos in mijn huis en in mijn hoofd.
Ik baal van het beetje zand dat Ryan mee terugneemt in zijn broekzakken, van het gehuil van Chiara, van de zonnestralen in mijn huis, van mijn lenzen en van mijn vieze wcpot.

Balen wanneer de kinderen weer niet luisteren en weer teveel herrie maken, ruzie maken en rotzooi maken, maar wanneer ze op bed liggen het liefste ze weer uit bed halen en bij mij in bed nemen.

Het is altijd wat, alles of niets, maar het meeste baal ik dan van mijzelf, van mijn hoofd, van mijn lichaam, van mijn lenzen, van mijn hoofdpijn, van mijn haar dat even niet wil zoals ik wil, van mijn nare eigenschappen, van mijn nare buien en bovenal van de manier waarop ik doe.

 

C’est la vie

Er zijn gewoon dagen dat ik alles KUT vindt.
Het maakt  niet uit wat het is, maar alles is dan even KUT!

Ik mag niet schelden en vloeken op mijn blog, maar voor deze ene keer doe ik het toch.
Want het is soms gewoon zo’n dag.
Wanneer ook mijn maag weer niet mee werkt en ik niet lekker in mijn velletje zit, het eten mij dan ook niet smaakt en het enige dat ik wil is mijn bed.
Rustig liggen in mijn bed om vervolgens veel te lang series te kijken en te laat gaan slapen.

C’est la vie, maar soms wil ik dat nie … (klein woordgrapje op zijn tijd mag dan wel weer… )
Ik wil gewoon dat het weer wordt zoals het was, dat ik niet hoef na te denken en er niet bij stil hoef te staan om de dingen los te laten.

Geduld

Geduld is een schone zaak, geloof me dat weet ik.
En ik mag niet teveel en te snel van mijzelf vragen, maar help wat duurt het lang!

Ik ga weer door, raap mijzelf weer bij elkaar en zie ik wel weer hoe ik de ochtend wakker wordt.
Dan kleed ik me weer rustig aan, maak de kinderen wakker en bekijk ze nog eens goed..

Want zeg nou zelf : wat klaag ik nou?

 

 

Bron uitgelichte afbeelding : Pixabay

Christa

Christa is de oprichtster van Christa Schrijft, haar derde kindje. Ze is getrouwd en moeder van 2 : een jongen (2012) en een meisje (2015). In het dagelijks leven werkt ze en probeert de strijd met haar kilo's en zichzelf aan te gaan. Enthousiast, pessimist, afvalheld en pleaser.

More Posts - Website

Volg:

10 Reacties

  1. 23 mei 2017 / 04:52

    Het is heel begrijpelijk dat je je af en toe zo voelt en dan mag je dat echt eruit gooien hoor! Beter dat je het niet opkropt en er vervolgens meer last van krijgt. Heel veel sterkte! Knuf
    Marloes onlangs geplaatst…Tips tegen haaruitvalMy Profile

  2. 23 mei 2017 / 09:12

    Veel sterkte! Het komt goed! Het heeft tijd nodig. Denk waar nodig aan jezelf

    • 23 mei 2017 / 10:34

      Ik denk dat ik inderdaad de goede getroffen heb..
      Wel hands-on mentaliteit en geen meelij-miep 😛

  3. 24 mei 2017 / 04:17

    Alles lijkt nu en dan zwart. Maar aan alles komt een eind!!! Xxx

    • 24 mei 2017 / 17:26

      Gelukkig wel! En gelukkig helpen heel veel mensen me daarbij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge